“We verkopen enkel koffie aan mensen met tijd.”

Deze geweldige quote uit de laatste aflevering van de Columbus werd uitgesproken door een sympathieke herbergier in het Bosnische Mostar.  De man heeft een klein cafeetje zonder internet en verkoopt enkel aan mensen met tijd.  Hoeveel sterker kan een pitch nog zijn ?

Ik vind het soms fascinerend om daar wat over te filosoferen : mensen met tijd.  Wat is tijd voor mij ?  Neem nu vandaag.  Seffens zoommeeting met Next Step, daarna zand ophalen voor een moestuinbak, dan mijn flink opgeschoten en zelf opgekweekte tomaatplanten erin zetten.  En tegen dat dat klaar is zitten we al in de late namiddag.  Dan begint de maag weer te knorren, eten dus.  Nadien vullen we de avond weer in.
Stel dat mijn leven 700.000 uur bedraagt (en dan mag ik niet klagen) dan beleef ik vandaag een fractie daarvan.  Maar de tijd vliegt en de dag zal zo om zijn, nochtans is het zelf gekozen en goed besteedde tijd naar mijn aanvoelen.

En daar gaat het om en dat heeft die man in Mostar goed begrepen.  Een café voor mensen met tijd. 
Bewust omgaan met de tijd die we krijgen en daar zoveel mogelijk kwaliteitsmomentjes van maken.
Als je zelf niet 100 % goed in je vel zit en er wel eens een frons verschijnt op je voorhoofd als je hier bij stil staat, dan moet je eens een planning maken van de ganse week.  Uur per uur.  Elke avond vul je dat in.  En na een week ga je met een lekkere mok koffie dat in een grafiekje gieten : tijd besteden aan werk, slapen, kinderen, huishouden, tuin, vereniging en … jezelf. 
En dan neem je de tijd om die grafiek eens rustig te bekijken bij de volgende mok koffie.  Misschien leer je er wel iets uit over je leven en je tijdsbesteding.