Wat roept het bij jou op ?

De regendruppels vallen sinds lange tijd.  Een lekkere blonde Vagebond uit Merksplas vergezelt me deze avond.  Sinds x-weken zitten we in Corona-tijd.  Een periode die de geschiedenisboeken gaat vullen.
Ik stel me de vraag welke vijf woorden me eerst voor de geest komen als ik terugdenk aan de periode die we beleefd hebben en waarin we nu nog steeds zitten.

Terwijl de goesting om te zondigen tegen regels steeds groter aan het worden is, lees ik een artikel met Cadel Evans waarbij hij de beelden van de lijkenstoet aanhaalt in Bergamo.  Dit zullen waarschijnlijk de beelden van 2020 worden.  Als je er aan terugdenkt dan ben je nog stil.   Dit is zo onwezenlijk.  Een vreedzame massaslachting die zijn weerga niet kent.

Zelf heb ik gigantisch veel tijd in de tuin gespendeerd.  Niet dat het hier een juweeltje is, maar contact met de natuur brengt rust.  Ik moest niet de parken gaan opzoeken om eens buiten te komen. Luxe.  Wat zouden we doen zonder die natuur ?  Binnen afzienbare tijd gaat onze rollercoaster misschien weer als voordien draaien.  Hopelijk vergeten mensen die noodzakelijke uitlaatklep niet.

Vrienden.  Waar zijn ze gebleven ? Gelukkig kunnen we via het grote gamma van online-toepassingen nog eens een babbeltje met elkaar doen.  Geluid valt uit, bij de ene is er geen beeld, maar contact houden lukt.  Als je tenminste het geluk hebt van een beetje mee te zijn met de online wereld.
Maar ’t is niet hetzelfde he.  Fysiek contact en leuke gesprekken bij een koffie of een pintje.  That’s life.  Maar niet iedereen heeft die digitale mogelijkheden.  Benieuwd hoe zij de weken doorgebracht hebben.

En dan ook nog de  jammerende man die zich druk maakte om dat de Lidl paar weken terug enkele minuten te laat open ging.  Hij stond met een vijftal anderen, en ik, te wachten op correcte afstand om binnen te gaan.  Toen woedde nog de toiletpapieroorlog.  De primaire gedachten van de mens komen toch altijd naar boven.  Enkel aan jezelf denken, focussen op onbelangrijke bijzaken, hamsteren, wat er overblijft voor de ander … who cares.

Maar ook de toekomst.  Wat brengt de toekomst ?   Gaan we er ooit vanaf geraken ? Gaan we ooit nog zoals vroeger terrasjes kunnen doen ?  Hoeveel mensen gaan zwarte financiële sneeuw zien ?
Hoeveel mensen gaan zichzelf tegenkomen in familiale crisissituaties ? Ga ik werk blijven hebben ?
Gaan sommige werkgevers niet “profiteren” van de nieuwe online-ervaringen om een nieuwe arbeidsorganisatie uit te tekenen ?  Moeten we daar ongerust over zijn of niet ?
Gaan we onze gezondheidszorg  blijven koesteren ?   Ach, je kan eindeloos doorgaan.

Belangrijkste les is dat we kwetsbaar zijn als mens en dat we in onze kwetsbaarheid andere mensen nodig hebben als hulp en als steun.  Trekken wij hier lessen uit voor ons eigen leven en samenleven met anderen ?
Dit zijn hele boeiende onderwerpen om eens over na te denken en over te praten.
Gaat ons leven veranderen na de Corona ?  Misschien geeft het je inzicht om na te denken over hoe jij er mee omgaat. 

Binnenkort hoop ik terug te kunnen starten met coaching.  Als u er graag over praat.  Altijd welkom.
Binnenkort 😊.

Geplaatst in Uncategorized.