Het geheim van een langer leven zou wel eens het sociale contact kunnen zijn.

“Een kans om te herconnecteren …” lees ik in een promotie van Coca Cola. 
119 picknickbanken die in Turnhout geplaatst worden, het bedrijf www.helpper.com dat mensen in contact brengt voor kleine hulpjes, de stormloop richting terrassen bij het afbouwen van de lockdown, het herwonnen respect voor mensen werkend in sociale beroepen, de talloze toepassingen voor online contact die plots wel de nodige aandacht krijgen …
Lang leve het sociale contact ?

Als ik een slecht karakter zou hebben, dan zou ik me waarschijnlijk focussen op en ergeren aan die bedrijven die gretig gebruik maken van Corona om het digitale denken en doen, letterlijk, in de strot te duwen van personeel & klanten : “het nieuwe normaal” noemt men dat dan.  Gewoon minder kosten en meer geld, dat is de enige drijfveer van dit denken.

Als ik een goed karakter zou hebben, dan zou ik de voordelen zien van het digitale : minder verplaatsingen, makkelijker contacten leggen door minder inspanningen te leveren, snellere processen, betere bereikbaarheid, enz … De waarheid ligt allicht ergens in het midden.   Het digitale is ongetwijfeld een nuttige aanvulling aan onze maatschappij.  
Zonder de azijnpisser te willen uithangen … laat ons het echte sociale contact toch ook maar niet vergeten.

Mensen zijn sociale wezens en hebben elkaar nodig, al is het maar om ruzie te maken.  De verhoogde spanning in vele huisgezinnen tijdens de lockdown bevestigt dit.  Mensen moeten kunnen praten met anderen, kunnen vertellen wat hen bezig houdt, kunnen luisteren naar andere argumenten dan de hunne.  Kortom, sociaal contact, spreken met elkaar, dat zit in onze genen.  En dat kan digitaal maar we schakelen hier veel te snel naar over.  Economische motieven liggen hier vaak aan de basis.  Je kan je de vraag stellen wat ons voordeel is van een onpersoonlijke, kille samenleving met minder face tot face connecties. 
Mag ik een hybride- wereld voorstellen ?  Mag daar plaats voor zijn ?
Ik geloof heel sterk in persoonlijke contacten, in niet minder maar in andere verlangens.  Proberen om het anders te doen zonder de geitenwollen sokken aan te trekken.
Misschien brengt ons dat meer rust en meer mildheid. 
Misschien gaan we ons dan ook beter voelen.
Corona heeft aangetoond dat het kapitalisme heel kwetsbaar is en dat onze sociale contacten eronder lijden.  Laat ons dat niet te snel vergeten, niet thuis, niet op de werkvloer.

Wat de moraal van mijn verhaal is ?  Dat mag u voor uzelf uitmaken. 
Maak nog even de tijd voor de bijdrage van Susan Pinker uit 2017.
En maak dan een praatje met de buurman van twee huizen verder.  Het zal je goed doen.

https://www.ted.com/talks/susan_pinker_the_secret_to_living_longer_may_be_your_social_life?language=nl#t-17216